FANDOM


Wojna pomorsko-niemiecka - konflikt zbrojny, mający miejsce w latach 1701 - 1705, pomiędzy Królestwem Pomorza i jego sojusznikami, mianowicie Włochami i Niderlandami, a Królestwem Niemiec i jego aliantem, Królestwem Bawarii i Anglii. Zakończyła się klęską Pomorzan i znaczącym osłabieniem tego państwa.

Przyczyny konfliktu

W wyniku wojny reńskiej Królestwo Niemiec wyraźnie straciło na znaczeniu na rzecz swojego sąsiada, Królestwa Lotaryngii. Państwo von Andechsów stało się krajem kadłubowym, ze słabą armią i ekonomią, którego głównym filarem był alians z Bawarią.

Jednocześnie w wyniku tego samego konfliktu zbrojnego wzrosła siła Królestwa Pomorza. Państwo to, choć wciąż słabe, urosło względem swego zachodniego sąsiada, ponieważ on zmalał. Teraz Welfowie łakomie spoglądali za zachodnią granicę, licząc na zdobycie ziem wroga i ufając w potężnego alianta - Włochy. Po latach przygotowań, w 1701 r., królowa Wszebora wypowiedziała wojnę królowi Augustynowi II.

Przebieg wojny

Pomorskie sukcesy

Pierwszym ruchem, jaki podjęły obie walczące strony, była blokada pomorskiego portu w Stade przez potężną angielską Royal Navy. Skutecznie zablokowało to handel i odcięło Pomorzan od jakiejkolwiek pomocy przerzucanej drogą morską.

W tym samym czasie jednak armia pomorska pod wodzą generała Sieciecha von Lettows ruszyła do ofensywy. Na północ ruszyła także włoska armia pod komendą samego króla Jana Gastona oraz Bawarczycy, sojusznicy niemieccy. Wszystkie te armie spotkały się pod Wurzburgiem, gdzie odziały niemiecko-bawarskie poniosły srogą klęskę i musiały wycofać się z południowych Niemiec.

Zwrot akcji

Pomorzanie zaczęli zajmować kolejne miasta, zaś Włosi ruszyli do ofensywy na Bawarię, docierając aż do Wiednia, kiedy to nagle wszystkie walczące strony zaskoczyła wieść o wybuchu wojny pomiędzy pomiędzy Lotaryngią i Polską, a Gaskonią. Włosi, jako sojusznik tych drugich, również wzięli w niej udział. Te nagłe odcięcie włoskiego wsparcia diametralnie zmieniło sytuację na froncie - armia włoska w Bawarii wkroczyła na ziemie polskie, gdzie, po długich walkach, została zmuszona do kapitulacji, zaś siły zmierzające ku Niemcom zostały pokonane najpierw przez Lotaryńczyków pod Ansbach, a później przez wojska całego sojuszu lotaryńskiego pod Salzburgiem. Od tej pory Holendrzy i Pomorzanie byli w walkach osamotnieni.

Ten nagły zwrot akcji sprawił, iż sytuacja Niemiec stała się już nie aż tak bardzo beznadziejna. Król Augustyn zdołał odeprzeć osamotnione siły pomorskie, zmuszając je do odwrotu na południe, a następnie samemu zdołał odzyskać wszystkie miasta, które wpadły w ręce wroga. Pomorzanie tymczasem z trudem pokonali armię angielską nad Jeziorem Bodeńskim. Dzięki temu mogli oni spokojnie wycofać się do ojczyzny.

Ku klęsce

To jednak nie mogło uratować Pomorzan - Niemcy zebrali się w sobie, wszystkie środki rzucając na szalę zwycięstwa w wojnie. W lutym 1703 r. ich armie przekroczyły granicę pomorską, lecz szybko wycofały się. W tym momencie wojna zamieniła się w konflikt graniczny - niewielkie najazdy i ataki na miasteczka były stosowaną przez obie strony strategią.

Król Augustyn postanowił to zmienić. W maju 1704 r. ruszyła na czele swej armii na ziemie wroga. Cel był jeden - rozbić jego armię. Do bitwy doszło pod murami Braniboru, gdzie Niemcy odnieśli świetne zwycięstwo. Straty ich były jednak tak wielkie, że nie mogli oni oblegać pomorskiej stolicy i również i oni musieli się wycofać.

Tymczasem do ataku na Pomorze przygotowywała się Polska. Królowa Gertruda II przewidywała, iż wojna supremacyjna zakończy się bez konkluzji i jej kraj nic na nie nie zyska. W tej sytuacji postanowiła ona wykorzystać zamęt i zaangażowanie Włochów w walki w Cesarstwie Franków, samemu zdobywając pożądany przez siebie Branibór. Czując nóż na gardle, królowa Wszebora nagle rozpoczęła rozmowy pokojowe - chciał jak najszybciej zawrzeć pokój z Niemcami, by móc odeprzeć polską inwazję.

Oficjalna nota dyplomatyczna od Polaków, mówiąca o wypowiedzeniu wojny, dotarła do Braniboru 28 lipca 1705 r. Teraz sama królowa wyruszyła do Bambergu, gdzie prowadzono negocjacje pokojowe, by zakończyć wojnę - gotowa była oddać wszystko, byle tylko zyskać pokój na zachodzie. Niemcy zaś nie próżnowali - korzystając z paniki wśród Pomorzan, opanowali południową część tego królestwa.

Negocjacje zakończyły się 5 września 1705 r., podpisaniem traktatu pokojowego. Na jego mocy Królestwo Niemiec uzyskiwało od Pomorzan Brunszwik.

Skutki

W wyniku wojny oba państwa - tak Niemcy, jak i Pomorze, zostały znacząco osłabione. Ci pierwsi, choć ostatecznie wygrali, stracili na wojnie mnóstwo niezbędnych pieniędzy, przez co w kolejnych latach Augustyn nie był w stanie pokonać buntów w południowej części swego państwa. Pomorze z kolei utraciło ludzi, pieniądze i ziemie, niezbędne do skutecznej walki z Polakami.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.