Megakampania Wiki
Advertisement

VII bitwa pod Kijowem - starcie zbrojne mające miejsce w 1643 r., podczas wojny polsko-kijowskiej, pomiędzy siłami Bułgarii Nadwołżańskiej, a połączonymi wojskami Marchii Węgier, Królestwa Bawarii i Królestwa Polski. Zakończyła się całkowitym zwycięstwem sił sprzymierzonych. Jednocześnie bitwa ta była jedną z ostatnich w tej wojnie.

Geneza

Siłom polskim, bawarskim i węgierskim udało się wreszcie pokonać wojska Rusi Kijowskiej i Bułgarii Nadwołżańskiej w VI bitwie pod Kijowem. Nie wiedział o tym jednak generał, dowodzący drugą armią chana Khalida I, a więc Yadigar Nasiri, który maszerował z północy celem wsparcia sił Danila Gorislava i Ahmata Nacmerdina. Nie wiedział jednak, że te siły poniosły klęskę. W efekcie pod Kijowem natknął się na zwycięskich Polaków, Węgrów i Bawarczyków. Nie było już żadnej możliwości odwrotu bądź ucieczki, więc bułgarski generał postanowił stawić czoła nieprzyjacielskim siłom.

Bitwa

Siły obu stron

Państwo Piechota Kawaleria Artyleria Łączna liczba żołnierzy
Królestwo Polski, Bawarii i Marchia Węgier 19110 12540 6960 38610 żołnierzy
Bułgaria Nadwołżańska 13230 2160 7360

22750 wojaków

Przebieg walki

Do bitwy doszło kilka kilometrów na północ od Kijowa. Obie strony sformowały szyki bojowe naprzeciwko siebie - Węgrzy, Bawarczycy i Polacy zwarte czworoboki na południu, Bułgarzy w dość luźnej, podłużnej linii na północy. Starcie zaczęło się od wymiany ognia artyleryjskiego. Nie przyniosło to jednak decydującego rozstrzygnięcia, więc pełniący funkcję głównodowodzącego margrabia János nakazał piechota marsz naprzód. Z niewielkiej odległości ostrzelali oni wroga z muszkietów. W odpowiedzi ze strony bułgarskiej ozwał się grom salw muszkietowych i arkebuzowych. Wymiana ognia trwała dość krótko, ponieważ chrześcijanie szybko przeszli do walki w zwarciu. Ich przewaga liczebna dość szybko dała o sobie znać, ponieważ tengryści zaczęli się cofać. Mimo to walczyli zajadle, lecz ponosili większe straty. Szyku chrześcijan nie złamały nawet szarże słynnej stepowej kawalerii. Wreszcie Polacy, Węgrzy i Bawarczycy dotarli do stanowisk wrażej artylerii. Bliskość nieprzyjaciela spowodowała wybuch paniki wśród kanonierów, która szybko rozprzestrzeniła się w innych oddziałach. Wkrótce cała armia Bułgarii Nadwołżańskiej uciekała z pola walki.

Straty

Państwo Piechota Kawaleria Artyleria Łączna liczba żołnierzy
Królestwo Polski, Bawarii i Marchia Węgier 3590 Brak Brak 3590 żołnierzy
Bułgaria Nadwołżańska 8290 1780 510

10580 wojaków

Skutki

W wyniku bitwy armia Bułgarii Nadwołżańskiej została niemal całkiem rozbita. Znacznie poprawiło to pozycję negocjacyjną polskich dyplomatów, prowadzących z oponentami rozmowy pokojowe.

Advertisement