FANDOM


Maldred (1137 - 1170) - król Anglii w latach 1164 - 1170 ze szkockiego klanu Mac Eóin Duib. Za jego rządów rozpoczął się wieloletni okres anarchii w królestwie.

Życiorys

Maldred urodził się w 1137 i był drugim dzieckiem królewny Galieny oraz szkockiego chłopa Archibalda. Podobnie jak jego starszy brat, Roderyk, Maldred musiał się od maleńkości ścierać z niechęcią możnych, wynikającą z chłopskiego pochodzenia ich ojca. Jednocześnie, młodsza z latorośli klanu była zdecydowanie w cieniu swojego starszego brata - to jemu, jako następcy tronu, powierzano większość uwagi, to on był w centrum zainteresowania. Kiedy więc w 1163 r. doszło do koronacji, niezadowolenie tylko zaczęło narastać.

Wreszcie, niedługo później, bo na wiosnę 1164 r. Maldred zaczął otwarcie kwestionować prawa Roderyka do tronu, sugerując, iż to jemu powinna należeć się władza nad krajem. Dość powiedzieć, że szlachta nie była skoro do poparcia ani jego, a jego królewskiego brata. Dlatego Maldred z własnej kiesy wynajął oddział najemników, na którego czele wkroczył do Londynu, wtargnął na zamek królewski i zmusił swojego brata do abdykacji. W przypływie braterskiej miłości i miłosierdzia jednak darzył go życiem, a nawet zachowaniem większości tytułów ziemskich - poza Argyll i Clydesdale, które Maldred zabrał dla siebie.

Nowy król był jednak całkiem nieudolnym władcą - pozwalał wchodzić sobie na głowę, uwielbiał pochlebstwa i to nimi kierował się, wyznaczając osoby, od których zależał los kraju. Doprowadzało to do jawnej niesprawiedliwości w wielu prowincjach, co w połączeniu z pochodzeniem króla skłaniało wielu poddanych do jawnego buntu. W 1168 r. w północnych częściach kraju zapanowała anarchia - waśnie między lokalnymi, nordyckimi i szkockimi rodami, połączone z łupieżczymi najazdami Litwinów z Westmorland doprowadziły do utraty kontroli nad tamtymi ziemiami. Maldred zdecydował o wysłaniu tam armii, by ta stłumiła wszelkie niepokoje, lecz bez skutku - nie osiągnąwszy nic, żołnierze rozeszli się, nie otrzymawszy żołdu. Wkrótce ta klęska podkopała autorytet władzy nawet blisko stolicy. Waśnie lokalnych możnych zaczęły przeradzać się w regularne wojny prywatne wszystkich ze wszystkimi. W tym chaosie wybiła się jedna, szczególnie ambitna osóbka - Filip Hjort, syn hrabiny Derby, Adelindy. Miał on zaledwie 25 lat, lecz umiał kierować działaniami swojej matki - uznanej arystokratki, w przeszłości księżnej Bedford. Zebrawszy (w jej imieniu) armię feudałów z obszaru Midlands pomaszerował na Londyn. Maldred usiłował bronić swej korony i stawił wrogowi czoła, broniąc miasta. Na jego nieszczęście, w 1170 r. miasto padło, zaś sam król uciekł do Irlandii, gdzie przebywała jego małżonka - Nuala o'Arthur, majętna irlandzka arystokratka. Jednak i tam Filip zdołał dopaść swojego rywala - korzystając ze skarbca matki, najął zabójców, którzy zamordowali króla-emigranta, usiłującego w Irlandii zebrać wojsko, by móc wrócić do kraju. Jego posiadłości w Szkocji odziedziczyli jego synowie, którzy hołd złożyli królowi Irlandii.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.