Megakampania Wiki
Advertisement

Księstwo Pomorza Gdańskiego - krótko istniejące państwo położone na Pomorzu Gdańskim, a od 1063 roku również obejmujące terytoria Księstwa Głomaczy.

Geneza powstania

Główną przyczyna powstania samodzielnego Księstwa było małżeństwo zawarte między Agnieszką (córką księcia Pomorza, Mieszka) a księciem Głomaczy Patrykiem. Ten mariaż miał zapewne zapewnić Polsce sojusznika na Połabiu. W 1058 roku Patryk postanowił ubiegać się o prawa swej małżonki do Pomorza Gdańskiego, które w tym czasie znajdowało się w rękach młodocianego bratanka Agnieszki. Głomacze zebrali do walki z Polakami łącznie ponad 5 tysięcy wojów, który w ciągu rocznej wojny zdobyli Kalisz i pobili piastowską armię pod Kruszwicą (przeżył ledwo co trzeci wojownik po stronie polskiej). Ostatecznie w listopadzie król pomorsko-polski się poddaje i oddaje władzę nad Gdańskiem swej ciotce.

Samodzielność

Za panowania księżnej Agnieszki

Terytoria Księstwa Pomorza Gdańskiego w 1059 roku

Agnieszka przejęła władzę nad Pomorzem w czasie trwania wielkiej epidemii Tyfusu, która zaczęła się kilka lat wcześnie i objęła swoim zasięgiem tereny większości Królestwa Pomorza oraz całą Polskę. Epidemia jednak w połowie następnego roku opuściła terytoria Księstwa, a w 1062 roku całkowicie zanikła w Królestwie polsko-pomorskim.

Za panowania księcia Bolesława

Lata 1063 - 1065

W maju 1063 roku umiera księżna Agnieszka, a jej następcą zostaje jej syn, Bolesław. Kilka miesięcy później umiera również ojciec Bolesława, który pozostawił mu w spadku Księstwo Głomaczy. Tak więc, po tych wydarzeniach, Księstwo Pomorza Gdańskiego składało się ze trzech części: Pomorza właściwego, terenów zamieszkiwanych przez Głomaczy oraz Rostoka. W październiku na wybrzeżach Rostoka wylądowała tysięczna banda wikingów, którzy spustoszyli okoliczne ziemie.

Lata 1065 - 1067

Na początku 1065 roku zbuntowała się władczynia Pilzna Nonna, która najpewniej chciała przejąć władzę nad całym państwem. W lutym próbowała ona przejąć Gdańsk, lecz została stamtąd przepłoszona przez liczniejszą armię pomorską. Pod koniec roku pilzneńscy wojowie ponownie rozpoczęli oblężenie Gdańska, lecz ponownie uciekli na widok sił księcia Bolesława. Tym razem książę postanowił ścigać wroga, dzięki czemu doszło pod Poznaniem do bitwy ze buntownikami, która jednak została wygrana przez Nonne. Po tym zwycięstwie ponownie ruszyła ona na Gdańsk. W okolicach nowego roku w nieznanym miejscu została stoczona następna bitwa, w której tym razem wygrał książę Bolesław. Zwycięzca ruszył na Pilzno, aby jak najszybciej pokonać i ukarać zbuntowanych poddanych.

Lata 1067 - 1068

Terytoria Księstwa Pomorza Gdańskiego w latach 1063 - 1068

W styczniu 1067 król Polski i Pomorza Mieszko, wykorzystując osłabienie Państwa Bolesława w czasie wojny domowej, postanowił odzyskać utracone niecałą dekadę wcześniej tereny pomorskie. Mieszko zgromadził ponad 14 tysięcy wojowników, którzy następnie ruszyli na Gdańsk. W tym czasie ledwo tysięczna armia pomorska oblegała Pilzno. Do końca października Polacy zdobywając szturmem wszystkie grody na ziemi gdańskiej i skierowali się w stronę Słupska. Armia Bolesława równolegle przemaszerowała niemal cały kraj Mieszka i przybyła na Pomorze Zachodnie. Do końca stycznie następnego roku zostały zdobyte przez Piastów wszystkie grody na ziemi słupskiej. W tym czasie Bolesław ze swoimi wojami próbował odbić Gdańsk. Król Mieszko wyruszył mu naprzeciw i pokonał Pomorzan w bitwie pod Żninem, gdzie polegli wszyscy poplecznicy Bolesława. Ten widząc, iż nie ma szans na odparcie Polaków postanawia się poddać. Oznaczało to całkowite włączenie Księstwa Pomorza Gdańskiego do Polski wraz ze terenami dawnego Księstwa Głomaczy.

Advertisement