FANDOM


Jerzy Walewski (ok. 1630 - 1689) - generał Armii Królestwa Polskiego, weteran III wojny bałtyckiej i wojny reńskiej.

Biografia

Młodość i początek służby

Jerzy Walewski urodził się w szlacheckiej rodzinie około 1630 r. Otrzymał świetne wykształcenie militarne, a w młodym wieku wstąpił do armii. Tam, dzięki swojemu pochodzeniu szybko otrzymał stanowisko oficerskie. Był człowiekiem bardzo odważnym, a także dobrze wiedział, jak poprowadzić swych ludzi w walce wręcz bądź na krótki dystans.

Awans i III wojna bałtycka

Awans na generała otrzymał w maju 1664 r., kiedy to królowa Scholastyka, przygotowując się do interwencji w III wojnie bałtyckiej, potrzebowała umiejętnych wodzów. Obok Jerzego Walewskiego awans otrzymał także Domawuj Brzostowski.

Kiedy w 1665 r. Polska dołączyła do wojny, armia pod wodzą generała Walewskiego obległa potężną pomorską twierdzę w Miśni. Walki o te świetnie ufortyfikowane miasto trwały aż do listopada 1666 r., a więc aż pół roku. Po tym wymęczonym sukcesie wojska pod jego komenda obległy o wiele słabiej umocnione miejscowości na północnym zachodzie Królestwa Pomorza, a następnie zostały wysłane do Włoch. Na południu wojska pod jego komendą brały udział w I i w II bitwie pod Monachium.

Powstanie lutowe

W 1669 r. na podbitych ziemiach pomorskich wybuchło powstanie lutowe. To właśnie Jerzy Walewski, razem z Domawujem Brzostowskim stanął na czele polskich wojsk mających je stłumić. Razem z czeskimi poddanymi królowej Wolisławy pod wodzą Władysława z Veleslavina zdołał zwyciężyć rebeliantów w bitwie nad Łabą.

Wojna reńska

W marcu 1677 r. Lotaryngia wezwała Polaków do wojny z Niemcami, którą dziś znamy jako wojnę reńską. Jerzy Walewski, wciąż stojący na czele jednej z polskich armii, wyruszył na wschodnie pogranicze, gdzie razem razem z generałami: Brzostowskim i Mielżyńskim wdrażał w życie strategię defensywną. Brał udział w bitwach pod Sokalem i Tarnowem. Brał również udział w wyprawie do Wołoszczyzny, biorąc udział w bitwie pod Buzau. Kiedy, razem z wojskami irlandzkimi i lotaryńskimi jednostki polskie przystąpiły do ofensywy na Ruś Kijowską, brał udział w Bitwie Narodów pod Suczawą.

Po wojnie i śmierć

Widząc poniesione ogromne straty w bitwach, generał Walewski stał się jednym ze zwolenników reform w polskiej armii. Miał w nich swój udział, lecz nie mógł obserwować ich pełnych skutków - zmarł bowiem ze starości w 1689 r.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.