Megakampania Wiki
Advertisement

Jerzy Rej - generał wojsk Polski w latach 1581-1590.

Biografia

Niewiele wiadomo o tym, co Jerzy Rej robił przed awansem na generała, co miało miejsce w maju 1581 roku, kiedy to szykujący się do wojny z Emiratem Pesztu król Kazimierz II zdecydował się zatrudnić generała, który powiódł by jedną z polskich armii do boju. Nie wiemy dokładnie dlaczego, ale na to stanowisko nominowany został właśnie Jerzy.

17 czerwca, gdy Jerzy Rej wraz z wojskami czeka na dalsze rozkazy, umiera król Kazimierz II, a władzę obejmuje jego młody syn - Kazimierz III. W związku z wybuchem rebelii pod wodzą pretendenta do tronu, Imrama Mycielskiego, nowy władca wydaje generałowi rozkaz stłumienia powstania.

Do Przemyśla, wokół którego zgromadziły się wojska rokoszan, Jerzy dociera na czele armii 20 lipca, a po krótkich przygotowaniach do bitwy atakuje buntowników. Starcie zakończyło się zwycięstwem lojalistów, lecz armia powstańców zdołała się wycofać. Jerzy nakazał swoim wojskom pościg, dzięki któremu udaje się dogonić i zgnieść przeciwnika pod Użhorodem. W trakcie tej bitwy Imram został zabity, co zakończyło jego rebelię.

Niedługo później (15 września) nowy król, zgodnie z planami ojca, zaczyna świętą wojnę o tereny niewielkiego emiratu Peszt, w której Rej odegrał znaczną rolę, zdobywając Nyíregyházę.

W lipcu 1584 r. wybucha bunt mołdawskich chłopów, do którego stłumienia zostaje wysłana armia pod komendą właśnie Jerzego Reja, która rozgramia dwunastotysięczną armię buntowników we wrześniu 1584, jednym, potężnym uderzeniem kończąc bunt.

Ponownie na czele armii generał Jerzy Rej stanął pod koniec 1588 r., kiedy to król Kazimierz III, chcąc poszerzyć granice swojego nowego wasala, Marchii Węgier, zaatakował Sułtanat Bułgarii - kolejne muzułmańskie państwo na Bałkanach. W trakcie tej wojny wsławił się zdobyciem twierdzy Hunyad w Transylwanii w lipcu 1589 r. Była to jednocześnie ostatnia kampania generała Reja, który zmarł we wrześniu 1590 r.

Advertisement