FANDOM


Stub-icon.png Ta strona to zalążek artykułu. Jeśli możesz, rozbuduj go.
Janko II Welf (ur. 1423, zm. 1487) - król Pomorza z dynastii Welfów, syn Boguchwała Pijaka i Anastazji Mazowieckiej, królowej Litwy.

Wojny zjednoczeniowe

Pierwszymi krokami, jakie przedsięwziął Janko II po objęciu władzy, było naprawienie błędów swego ojca. Zaczął od odzyskania utraconych ziem.

Pierwszym celem nowego króla stał się uzurpujący sobie władzę w Księstwie Weligradu Hildebert di Sant Vincenzo, któremu ostatecznie wypowiedział wojnę w roku 1447. W maju następnego roku podpisano korzystną dla Pomorza ugodę, w myśl której odzyskało ono całość ziem Hildeberta.

Młody Welf nie osiadł jednak na laurach i już w rok później zdeklarował wojnę Księstwu Miśni rządzonemu przez Mieszka II z królewskiego niegdyś rodu Lisy. Księstwo to kilka lat wcześniej uzyskało niezależność, mimo to dla Janka wciąż stanowiło część jego państwa. Również i tą wojnę wygrał.

Czas pokoju i śmierć

Po tym dość burzliwym okresie wojen na Połabiu wreszcie zapanował spokój. Wtedy też król zawarł wymierzony w Danię, sojusz ze Szwecją wydając za tamtejszego króla, swą siostrę Łucję. Zmarł w 1487 r. w wieku 64 lat, nie ożeniwszy się i nie doczekawszy się potomka. Koronę pomorską przejęła po nim jego siostra Ryksa.

Królowie Pomorza
Piastowie Masław I PółrękiJanko NieprawyMieszko WielkiHumbertMasław II MądryAnna I Sprawiedliwa
Lisy WojutaKrzesław
Legniccy MiłoszSulistryjWojsława Stara
Welfowie Mirosław IKarol SprawiedliwyMirosław II MłodySulisław GrubyStefan OtyłyNadziejaBoguchwał PijakJanko II WelfRyksa WelfMirosław III WelfSulisław II WelfKunegunda I WelfŻelibrat IGierołt WelfAnna II WelfWszebora I WelfPechna I Welf
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.