FANDOM


Hamburg - miasto w północno-wschodniej części Cesarstwa Trójkorony, nad Łabą, nieopodal jej ujścia do Morza Północnego. Jedno z najważniejszych miast cesarstwa, europejska baza polskich kolonizatorów i konkwistadorów.

Historia

Hamburg został założony przez Cesarza Franków, Karola Wielkiego, jako gród, mający bronić kościoła, z którego Frankowie chcieli nawracać mieszkających w tym rejonie pogańskich dotąd Sasów. Zgodnie z traktatem z Verdun z 843 r. trafił on do Królestwa Wschodniofrankijskiego (z którego powstało później Królestwa Niemiec). W wyniku dziedziczenia, miasto w 874 r. trafiło do Królestwa Włoch, zaś później, w 877 r., do Królestwa Zachodniofrankijskiego, by ostatecznie wrócić na początku X w. do Franków Wschodnich. Przez całe stulecie, z powodu przetaczających się przez królestwo buntów, Hamburg przechodził z rąk do rąk, między Bawarią a nowo powstałym Królestwem Niemiec, by wreszcie na stałe stać się częścią Królestwa Bawarii. To w trakcie bawarskich rządów w mieście zaczął się rozwijać port.

Wreszcie, w 1200 r., w wyniku przetaczających się przez Bawarię buntów, Hamburg, jako stolica Księstwa Holsztynu (ograniczającego się niemal wyłącznie do murów miasta), stał się niepodległy. Po krótkotrwałym ponownym narzuceniu bawarskiej zwierzchności i okresie niepodległości w 1270 r., po śmierci na wpół niezależnego, na wpół będącego wasalem Królestwa Wielkich Moraw (którego wieloletni władca, Spitygniew Wielki, był ojcem króla Bawarii, Ojira) księcia Hesso Szlachetnego (ojca papieża Klemensa III), zostało ono przekazane przez w ręce Kunika Karolinga, bratanka ostatniej królowej Wielkich Moraw, Skonki. W ten sposób Hamburg znalazł się w wielkomorawskich, a w efekcie - z powodu małżeństwa królowej z królem Polski, Wielisławem II - polskich rękach. Z powodu absolutnej izolacji od reszty polskich i wielkomorawskich ziem miasto cieszyło się znaczną autonomią, szybko się rozwijając. Ponieważ jednak Kunik przyniósł ze sobą odziedziczone prawa do Księstwa Skanii, to właśnie Hamburg posłużył w 1. poł. XV w. księciu Mikołajowi do odzyskania swego dziedzictwa. W efekcie miasto stało się częścią zależnego od Polski Księstwa Skanii.

W 1572 r. Skania została ostatecznie zintegrowana z resztą Polski. Wraz z nią częścią królestwa stał się Hamburg. Kwestia miasta, do którego prawa rościły sobie Niemcy, stał się przyczyną rozpadu polsko-niemieckiego sojuszu, zastąpionego szybko wrogością. Na wiele dziesięcioleci jednym z celów kolejnych polskich królów i królowych stało się utworzenie lądowego połączenia z miastem, który szybko stał się - obok Truso i Gdańska, a w późniejszym czasie także włączonej do królestwa Lubeki - głównym polskim portem. To z Hamburga właśnie w 1691 r. wyruszyła pierwsza polska ekspedycja do Ameryki - ekspedycja, która założyła Nową Pragę. Jednocześnie, utrzymujący liczne kontakty handlowe ze Skandynawią i Niderlandami hamburski port stał się jedną z twierdz polskich protestantów. Samo miasto wielokrotnie było celem oblężeń, które następowały w trakcie kolejnych wojen - głównym zagrożeniem byli Pomorzanie - lecz zbudowana jeszcze za czasów skańskich, a pod rządami polskich królów rozbudowana twierdza skutecznie powstrzymywała napastników.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.