FANDOM


Eadwulf I Przeklęty (1150 - 1193) - król Anglii w latach 1183 - 1189 z dynastii Karolingów. Brat królowej Anglii, Eadgythy.

Życiorys

Eadwulf urodził się w 1150 r., w hrabstwie Leicestershire. Jego matką była hrabina tegoż hrabstwa, córka królowej Leoffledy I, Eflthrytha, zaś ojcem - Cedrik de Norfolk. Wychowywany był na dziedzica ziem swojej matki, lecz, jak się okazało, obrót sytuacji sprawił, że stało się nieco inaczej.

Eflthrytha zmarła w styczniu 1174 r., przez co Eadwulf odziedziczył Leicestershire. Wkrótce jednak, w sierpniu 1174 r. pojawił się wakat na stanowisku księcia Yorku, w związku z czym tamtejsi możni zwrócili się z prośbą do króla (bo jak trwoga, to do Boga) Roderyka II, by ten ustanowił w tym jakże ważnym lennie w północnej Anglii swojego wasala. Licząc na lojalność osoby tak wynagrodzonej, król postawił na Eadwulfa. Jak się okazało, przeliczył się. Nowy książę York, choć złożył hołd królowi, to bardzo szybko się usamodzielnił i zaczął zaprowadzać na północy swoje porządki - z różnym skutkiem. Mimo panującego jednakże w północnej Anglii chaosu, swoim błyskotliwym zmysłem politycznym i wojskowym zdołał zdobyć sobie posłuch i poważanie. Nad tym chaosem, to z biegiem czasu on stał się władcą. Pomagała mu w tym bierność królowej Wulfgythy, nieprzeprowadzającej żadnych działań w kwestii przywrócenia swojej władzy w tamtej części kraju. To się na niej zemściło.

Z biegiem czasu coraz bardziej narastał apetyt księcia Eadwulfa. Patrząc na swoją już i tak znaczną władze nad północą, coraz łakomiej spoglądał na południe, na Londyn. W 1181 r. przekroczył, na czele armii, rzekę Trent - wyznaczającą granicę rzeczywistej władzy królewskiej - i rozpoczął walkę o koronę. Wojna domowa trwała do 1183 r. i zakończyła się zwycięstwem Eadwulfa. Koronował się on w Londynie na nowego króla Anglii. Jednakże, wraz z tym początkiem panowania zdarzył się zdecydowanie przykry incydent - żołnierze z Yorku, w dużej mierze Litwini i wikingowie, splądrowali miasto.

Król Eadwulf rozpoczął swe panowanie z najmocniejszą wśród monarchów pozycją od czasu śmierci królowej Galieny. Miał silną armię, poparcie wielu możnowładców, tak na północy, jak i południu kraju, silna armia umożliwiała mu wprost rządy strachu i terroru. I takie właśnie prowadził, chcąc okrucieństwem zmusić poddanych do posłuszeństwa i zaprowadzić w końcu spokój w kraju. Jego armia plądrowała i rabowała wszelkie wsie, miasteczka i zamki lordów otwarcie bądź skrycie oponujących rządom monarchy. Podczas jednego z takich rajdów, w zachodniej części Anglii, ślepy starzec, który właśnie stracił cały dobytek życia (jego dom spłonął) wprost i jawnie przeklął króla, za ten czyn będąc następnie stracony. Kroniki zapamiętały ten incydent, przez co do Eadwulfa przylgnął przydomek "Przeklęty", dodatkowo popierany faktem, że, choć może cieszył się wsparciem warstw wyższych to na pewno nie gminu, tłamszonego i uciskanego ponad miarę.

Silne, zdawać się mogło, rządy Eadwulfa zaczęły się jednak zbliżać ku końcowi. Oto bowiem jego siostra - Eadgytha - będąc osobą bardzo ambitną, sama zapragnęła sięgnąć po koronę. Zebrała - na wzór króla Maldreda sprzed 25 lat - bandę najemników i, korzystając z faktu, że królewskie wojska były na rajdach łupieżczych, w sierpniu 1189 r. wtargnęła na zamek w Londynie, zmuszając bezbronnego brata do abdykacji. Wiedząc jednakowoż, że poparcie jej dysponującego znacznym autorytetem na północy brata może jej się przydać, uczyniła z niego swoją marionetkę - trzymaną w areszcie domowym, zawsze blisko siostry, pod czujną strażą.

Jak się jednak okazało, rządy Eadgythy były bardzo krótkotrwałe i nowym monarchą został Cynewulf. Ten, choć nie pozbawił Eadwulfa tytułu książęcego, dobrze wiedział, jak jest groźny. nadal przetrzymywał go w areszcie domowym. Tam, w 1193 r., były król padł ofiarą tajemniczego zamachu. Nieznany jest jego morderca, lecz na pewno pozbycie się pretendenta było na rękę królowi Cynewulfowi, a także innym kandydatom do tronu - na czele z Filipem Hjortem.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.