FANDOM


Eadwulf II (1190 - 1249) - król Anglii w latach 1240-1249 z dynastii Karolingów.

Życiorys

Eadwulf urodził się w 1190 r., w Yorku. Jego ojcem był syn niedawno obalonego króla Anglii, Eadwulfa I Przeklętego, Oswulf Niegodziwy, książę Yorku, zaś matką - pochodząca ze szkockiej gałęzi Karolingów Matylda. Młody Eadwulf dzieciństwo przeżył w końcowym okresie wieloletniego zamętu, targającego Anglią. Ciągłe ryzyko śmierci sprawiło, że dziecko to dosyć szybko skierowało się w stronę religii. Eadwulf był wybitnie pobożną personą.

Mijały kolejne lata, Eadwulf dorósł, a następnie, w 1225 r., po zgonie ojca, został księciem Yorku. Jego małżonką była córka księcia irlandzkiego Meath, Catherine Welf. Tymczasem jednak otoczenie dworskie zaczęło coraz bardziej nalegać na księcia, by ten wystąpił o swoje prawa do tronu - odziedziczone w końcu po dziadku.

Mijały jednak kolejne lata, aż w 1233 r. zmarła siejąca prawdziwy postrach w sercach poddanych Leoffleda II Okrutna, zaś nowym władcą został jej syn, Sebert I. W tym momencie książę Yorku wyczuł swoją okazję. Jak się bowiem okazało, Anglicy nie czuli już takiego respektu przed nowym monarchą, jak przed starym. W państwie wybuchły liczne rebelie, z czego skorzystał Eadwulf. Budował sobie poparcie wśród możnych, aż wreszcie w 1240 r., dysponując wsparciem - podobnie jak jego dziadek - znacznej większości herbowych północnej Anglii, ruszył na Londyn, pokonując armię króla Seberta. Jednak również i on nie stłamsił źródeł buntów, mimo, że siła, jaką dysponował, pozwalała mu sprawować rządy w sposób pokojowy. Mimo tego powstania na nowo ogarnęły królestwo po śmierci Eadwulfa w 1249 r. Jego następcą został jego syn, Werestan, lecz inni jego potomkowie także doszli do znacznych zaszczytów - aż trójka wstąpiła do zakonów rycerskich, dosługując się stanowisk wielkich mistrzów - Oswulf w zakonie Templariuszy, Ordgar - Joannitów, zaś Edwin - Rycerzy Calatrava.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.