FANDOM


Budziwój Walewski (ok. 1680 - ?) - polski marynarz, admirał i naczelny dowódca Królewskiej Marynarki Wojennej, a następnie Cesarskiej Marynarki Wojennej Trójkorony.

Życiorys

Budziwój urodził się około 1680 r. w rodzinie o wojskowych tradycjach - jego dziadek, Jerzy Walewski, był generałem Armii Królestwa Polskiego. Jak się jednak okazało, Budziwoja o wiele bardziej, niż do konia, ciągnęło do morza - wbrew woli rodziców w młodym wieku zaciągnął się na statek, gdzie, częściowo dzięki swoim koneksjom rodzinnym, a częściowo dzięki pracowitości i swojej zdolności do szybkiego uczenia się szybko awansował. Wkrótce został kapitanem jednego z okrętów transportowych. Jako jego dowódca sprawdził się pod koniec wojny supremacyjnej.

AdmirałWalewski

Admirał Walewski (na tle jednego z fortów twierdzy w Nowej Pradze), obraz z epoki

W 1715 r., wraz z wybuchem Wielkiej Wojny Wschodniej, królowa Gertruda II potrzebowała admirała, który miał stanąć na czele Królewskiej Marynarki Wojennej, by walczył on z flotą kijowską i bułgarską. Pomna pamięci jego słynnego dziadka, a także słysząc wiele dobrych referencji na jego temat, królowa awansowała Budziwoja do stopnia admirała - naczelnego dowódcy KMW. Na tym stanowisku pokonał Bułgarów u ujścia Narwy oraz prowadził blokadę morską kijowskich portów, czym znacznie osłabił ruską gospodarkę.

Kolejny raz admirał Walewski ruszył w bój dopiero w 1724 r., podczas wojny polsko-holenderskiej. Na czele polskiej eskadry zdołał powstrzymać próbę przełamania blokady przez pomorską flotę pod Stade, a następnie jego flota osłaniała desanty polskich oddziałów kolonialnych na Barbados, Sint Eustasius i Antiguę.

Kiedy w 1725 r. królowa Gertruda II koronowała się na cesarzową Trójkorony, to wraz z reorganizacją urzędów i stopni, Budziwój Walewski został pierwszym admirałem Cesarskiej Marynarki Wojennej Trójkorony.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.