Megakampania Wiki
Advertisement

Bitwa pod Kruszwicą - najważniejsze starcie polsko-głomackie w czasie wojny o Pomorze Gdańskie. Bitwa zakończyła się całkowitym zwycięstwem Głomaczy.

Geneza bitwy

Główna przyczyną wybuchu wojny między Polakami i Głomaczami były prawa, jakie posiadała Agnieszka Gdańska (jako córka księcia Mieszka Gdańskiego) do Pomorza Gdańskiego, które po śmierci Janka Nieprawego była w rękach jej młodocianego bratanka. Ponadto dodatkowym impulsem do rozpoczęcia wojna był bunt jaki trwał w Polsce przeciwko władzy małoletniego Mieszka. Dopiero w kwietniku 1059 roku regentka Mafalda zdołała uporać się ze zbuntowanymi wasalami. Natychmiast siły niedawnych buntowników wcielono do armii piastowskiej. Mimo tych wzmocnień siły polskie nadal nie mogły równać się z Głomaczami. Widzą to regentka postanawia nająć najemników. W sierpniu po zdobyciu Kalisza Glomacze, tak jak spodziewała się Mafalda, postanowili zaatakować Polaków.

Plan bitwy

Nadal jednak Polacy nie mieli przewagi nad wrogiem, postanowiono więc zwabić Głomaczy w pułapkę na ziemi kujawskiej. Głównym elementem strategii Polaków miał być atak, w czasie gdy siły Patryka będą przeprawiać się przez Wisłę. Ten plan miał dać Mafaldzie tak ważną w bitwie przewagę nad przemokniętym i zmęczonym forsowaniem rzeki wojskiem Głomaczy.

Przebieg bitwy

Siły obu stron

Państwo Lekka piechota Ciężka piechota Łucznicy Kawaleria Rycerze Łączna liczba żołnierzy
Królestwo Polski 1300 1400 1100 900 100 ok. 4800
Księstwo Głomaczy 1700 1700 650 700 brak ok. 4750

Przebieg walk

Bitwa rozpoczęła się od ostrzału łuczniczego przez Wisłę prowadzonego przez obie armie. W pewnym momencie siły Głomaczy zlokalizowane w centrum rozpoczęły przeprawę przez rzekę, niedługo później również flanki głomackie poszły w ślady swoich towarzyszy. Do tego czasu największe starty zanotowano na prawym skrzydle armii Patryka, które straciło już wtedy 1/4 stanu osobowego. Polskie centrum pod naporem przeciwnika (którym dowodził uzdolniony dowódca) zostało złamane, a niedobitki rozpoczęły zdezorientowany odwrót. Po tym wyczynie Głomacze obrali za cel prawą flankę sił polskich. Polacy zdziesiątkowani i pod naporem liczniejszego przeciwnika musieli się wycofać z bitwy. Osamotniona lewa flanka dowodzona przez Strasza uciekła z pola bitwy niedługo potem. Głównymi powodami polskiej porażki byli uzdolnieni dowódcy sił Głomaczy oraz niekompetencja polskich.

Straty poniesione w bitwie

Państwo Lekka piechota Ciężka piechota Łucznicy Kawaleria Rycerze Łączna liczba żołnierzy
Królestwo Polski 950 1000 900 550 25 ok. 3425
Księstwo Głomaczy 400 350 400 200 brak ok. 1350

Skutki

Po bitwie armia piastowska była w bardzo opłakanym stanie. Praktycznie tylko co trzeci woj zdołał ocalić swoje życie pod tej wielkiej klęsce. Polacy postanowili wycofać się do ziemi gnieźnieńskiej, lecz w pościg za nimi ruszyli Głomacze. Ostatecznie dochodzi do bitwy pod Pyzdrami, po której regentka Mafalda i młodociany król pogodzą się ze przegraną.

Advertisement