FANDOM


Bahir I - kalif Arabii w latach 1076 - 1089 z dynastii Aramidów. Został obalony przez Abbasyda, Khalila.

Życiorys

Bahir urodził się w 1047 r., jako nieślubny syn wówczas ubogiego Arama. Z czasem jego ojciec piął się po drabinie społecznej Imperium Arabskiego, dzięki czemu Bahir został jego bezpośrednim następcą. Po śmierci Arama w 1076 r. został on nowym kalifem. Jego państwo znajdowało się, pomimo dość spokojnych rządów ojca, w stanie anarchii. Odpadło od niego wiele prowincji w Europie i Azji Mniejszej. By ustabilizować sytuację Bahir rządził bardzo twardą ręką, czego przejawem może być dokonana przez nasłanych przezeń ludzi w 1085 r. w chrześcijański dzień św. Szczepana (drugi dzień Bożego Narodzenia) rzeź, w której zginął: Wielki Sułtan Syrii Muhammad i wszyscy jego trzej synowie, jego brat Rasul i stryj Wahid z dwójką synów, sułtan Bułgarii Is'mail i jego syn oraz sułtan Krety Idrys. Jednocześnie przyznawał sobie liczne majątki ziemskie, głównie w Palestynie, Persji i na Balearach, znacząco powiększając swój własny stan posiadania. Pomimo terroru rosło w takiej sytuacji niezadowolenie arabskich możnych, na czele których wkrótce stanął Khalil, pochodzący z dynastii Abbasydów emir Al-Arisz w Egipcie. Wreszcie w 1089 r. wybuchło powstanie, w wyniku którego Bahir I został obalony. Zachował jednak swoje posiadłości. Niemniej, pod koniec jego panowania, z powodu panującego chaosu w związku z walkami o tron, od imperium odpadła Mołdawia. Po swoim upadku Bahir przeniósł się na zachód, do Tunisu, pozostając emirem i szejkiem wielu miast i prowincji rozrzuconych po kalifacie. Tam był świadkiem bratobójczej walki pomiędzy jego synami o dziedzictwo po ojcu, walki nierzadko zakończonej śmiercią synów Bahira. On sam dożył jednak naturalnej śmierci w 1110 r., a jego majątki przejął "zwycięzca", najstarszy syn, Ismail.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.